Gerard Wesselink’s Europacup dagboek

Bericht geplaatst op 25 januari 2012

Technisch manager Gerard Wesselink hield tijdens de driedaagse trip van Langhenkel Volley naar Estland een dagboek bij. Hij vertelt over de Europese Challenge Cupwedstrijd tegen Selver Tallinn en tal van zaken er omheen. 

Woensdag 18 januari

Alle spelers en supporters stonden op tijd klaar om met de bus te vertrekken naar vliegveld Wheeze. Het vliegtuig zat behoorlijk vol maar sommige jongens konden toch een plaats met meer beenruimte bemachtigen. De reis verliep goed en we kwamen om 17.00 plaatselijke tijd in Tallinn aan. Joël en Ollie kwamen er al snel achter dat er spullen uit hun tassen waren ontvreemd.

De jongens stonden direct rondom onze reisleidster hetgeen gezien haar verschijning ook geen wonder was! Inmiddels was het al donker en de stad in de sneeuw  straalde een prettige sfeer uit. Het welvaartsniveau lijkt hoog gezien de mooie moderne gebouwen en dure auto’s.

Ons hotel in het oude stadsdeel zag er erg goed uit. Na een snack volgde om 7 uur de training. Onze reisleidster vertelde dat de training niet om zeven uur uur  maar half negen zou beginnen. We dachten aan een  ‘Oost-Europese’ truc, maar later bleek dat de miscommunicatie bij ons lag.

De training verliep in een ontspannen sfeer. Joël gaf allerlei oefeningen om te wennen aan de hal. Die was net zoals de vorige ronde in Finland multifunctioneel. Opvallend dat ze in deze noordelijke landen  zoveel meer investeren in sport. Tallinn heeft namelijk drie van dit soort hallen.

Na de training gingen we terug naar het hotel om te dineren. We begonnen met het voorgerecht (althans dat dachten we): een bordje pasta. Joel begon al argwanend te kijken en dit keer kregen we gelijk want dit was op een muffin na het diner. Na overleg met de serveerster kwamen er aanvullend belegde boterhammen voor de spelers.

 

Donderdag 19 januari

Om 10.00 begon de lichte losmakende training in de wedstrijdhal. In de bus terug werd een spelersboete uitgedeeld aan een speler (namen noemen we niet) die zijn schoenen had vergeten. De boetepotbeheerder (Daan) werd hier fijntjes door een andere speler over ingelicht. Spelers kunnen tegen de boete in beroep gaan maar tot nu toe is er nog nooit een beroep geaccepteerd. De boete wordt verdubbeld als het beroep wordt afgewezen.

Na de maaltijd konden de spelers hun eigen gang gaan (behalve wandelen in de stad) en de tijd nemen om te rusten. Om half vijf begon de voorbespreking en videoanalyse. Bas Ernst (onze analyticus) had alles weer goed voorbereid en Joël gaf een heldere motiverende tactiek aan om de tegenstander te bedwingen.

Om 18.00 uur vertrokken we met de meegereisde supporters naar de sporthal. Onderweg kwamen we tot de ontdekking dat we een van onze  trouwe supporters hadden vergeten. Hij was net iets te laat bij de bus. Er brak lichte paniek uit toen het hotelpersoneel hem niet kon traceren. Maar hij had al een taxi  genomen en heeft alle drie de hallen in Tallinn gezien.  Maarrr… hij was op tijd voor de wedstrijd!!!

De wedstrijd

De hal zat mooi vol  met ongeveer 700 supporters die zich in de golden set pas echt lieten horen. Over de wedstrijd zelf is al genoeg gezegd en geschreven. De tactiek verliep helemaal naar wens .De diagonale reus werd steeds kleiner. Maar stond weer op in de golden set. In het begin liep het bij ons niet zoals in de eerste drie sets en we stonden snel met 4-1 achter. De scheidsrechter floot de hele wedstrijd goed maar floot  in de golden set twee dubbele fouten aan weerszijden alleen van ons af.

Het werd 15-13. Over en Uit. Helaas! Maar… een TOP wedstrijd met een zeer hoog niveau,  een team om TROTS  OP TE ZIJN!! Wat is topsport toch mooi, hard, gemeen, ontroerend, verbindend, sportief en ook vaak oneerlijk. Maar vooral boeiend! We hadden… tja, we hadden, als… !!

De kater duurt even. De ontlading is bij iedereen anders maar dan is het over. Je moet de dalen kennen om de top te kunnen waarderen.

Vrijdag 20 januari

’s Morgens, toen de groep nog wat slaperig weer bij elkaar zat, blikte Joël even terug op de wedstrijd. De terugreis verliep vlot en de spelers gingen na aankomst in Doetinchem voor de hersteltraining naar zwembad Rozengaarde.  De supporters keerden zeer tevreden huiswaarts. Een geweldige pot volleybal gezien en een prachtig mooie Hanzestad in de winter.

Gerard Wesselink.