Gerard Wesselink: onderwijs, topvolleybal en kunst

Bericht geplaatst op 17 januari 2012

Schilderen en beeldhouwen uitlaatklep voor technisch manager

16 januari 2012. Gerard Wesselink reist deze week met Langhenkel Volley naar Estland voor de beslissende wedstrijd Challenge Cupwedstrijd tegen Selver Tallinn. De technisch manager steekt veel energie in het topvolleybal en vindt naast zijn werk in het onderwijs zelfs tijd om zeer verdienstelijk kunst te creëren. 

 

De selectie, kader en partners van Langhenkel Volley konden afgelopen herfst zijn werk  bewonderen tijdens een businessbijeenkomst bij atelier Werner Beudel Styling. Naast een aantal kleurrijke schilderijen, waaronder zijn overgrootvader Jacob Douma, een Friese seinwachter inclusief pijp en seinwachterspet, vielen twee bronzen beelden van danseressen op. Een van een frele vrouwspersoon dansend in een hoepel.

Het begon met een cursus schilderen in de Gruitpoort, toen een tijdje niets en vervolgens een expositie met tien vrienden en kennissen in de zaak van Werner Beudel op het industrieterrein aan de Uijlenbroeklaan 8 in Doetinchem. “We besloten elke twee jaar iets nieuws te maken, dan word je gedwongen aan de slag te gaan,” zegt Gerard die enthousiast praat over de bronzen werken. “Je ziet een plaatje en probeert de mooie bewegingen van die danseres in een beeld om te zetten. Er moet spanning inzitten, het moet boeien zodat je er na een jaar nog naar wil kijken. Ja, naast het volleybal is dit als tegenpool af en toe heel leuk.”     

De voormalige topvolleyballer prijst de activiteiten van Werner Beudel. “Werner maakt schitterende interieurs voor winkels, etalages, beurzen en bedrijven. Het is goed dat de buitenwereld ziet wat deze topvakman allemaal ontwerpt.”

Later dit seizoen is in de businessruimte van sporthal Rozengaarde en collage van kunstwerk van de spelers en begeleiding van Langhenkel Volley te zien. Zij voerden bij Werner Beudel gezamenlijk verfopdrachten uit waarvan de uitkomst wel eens heel verrassend kan zijn!

 

Halverwege het seizoen nemen we met Gerard een aantal volleybalzaken door. Ben je tevreden zoals bij Langhenkel Volley het tot nu toe loopt?

“Ja, zeer tevreden. De spelers en de  technische staf zijn zeer professioneel met volleybal bezig . In alle opzichten een situatie zoals topsport  bedreven dient te worden. Een voorbeeld voor volleyballend Nederland. Mijn hoop is dat de hele A-league op deze manier kan gaan werken zodat het niveau in Nederland omhoog gestuwd wordt en we internationaal weer mee gaan tellen.

We liggen als team goed op koers.  De supercup is binnen. We doen nog mee in de Challenge Cup en het landskampioenschap en de beker liggen in het verschiet. Het is wel erg jammer dat twee belangrijke spelers Bart Jan en Jasper geblesseerd zijn. Hopelijk zijn ze er weer snel bij. De twee jonge talentvolle midspelers Oliver en Dik doen het heel erg goed maar moeten het nu wel helemaal alleen doen.”

Hoe is de samenwerking met de technische commissie die wordt gevormd door Leo Groeneveld en Pim Raterink?

“De samenwerking is prima. Voor mij is het belangrijk om een klankbord te hebben van mensen die kennis van volleybal hebben en er objectief tegenaan kunnen kijken. Na het europacupavontuur zetten we de zaken weer op een rijtje voor het volgende seizoen.”

De volgende vraag valt een beetje buiten het terrein van een technisch manager, maar je hebt er wel mee te maken. De Langhenkel Groep stopt komende zomer als hoofdpartner. Ben je positief over de komst van een opvolger? Zijn er andere mogelijkheden denkbaar? Een intensieve samenwerking met De Graafschap wellicht? In de toekomst misschien als ‘De Graafschap Topvolley’ door het leven gaan?

“Ik ga er vanuit dat het goed komt. We hebben met zijn allen jaren hard gewerkt om dit mooie topsportbedrijf op poten te zetten en het zou doodzonde zijn dat dit voor de regio verloren zou gaan. Zeker denk ik dat ook een samenwerkingssituatie een mogelijke optie is. Iedere partij die de topsport in de regio een warm hart toedraagt , dus ook De Graafschap, is een potentiële partner, in mijn ogen. Samen staan we sterker dan alleen en zo kunnen we de regio beter op de kaart zetten. Hetgeen ook zeker zijn vruchten zal afwerpen voor het bedrijfsleven in de Achterhoek.”

Tot slot, hoe schat je in Estland de kans op een volgende ronde Challenge Cup?

“De kansen schat ik op fifty-fifty. Ik heb het gevoel dat we in een grotere hal beter uit de verf komen. Als we de diagonaal van Selver Tallinn (nummer 5 Argo Meresaar) beter onder controle kunnen krijgen met onze blokkering, dan hebben we een goede kans om verder te komen.”